Algieria - 10-24 październik 2022

Początek: 2022/10/10 - Koniec: 2022/10/24

wycieczka - co to?

Rezerwuj termin

Poleć znajomemu

Cena

7950 zł/os
CENA OBEJMUJE:

- przelot Algier - Djanet - Algier

- transport w samochodzie terenowym z touareskim kierowcą (3 os w aucie max)

- przewodnik polski i touareski, kucharz, kierowcy

- pełne wyżywienie (śniadanie, lunch, kolacja i przegryzki, przygotowywane przez przewodników)

- 1 nocleg w hotelu w Djanet

- ubezpieczenie podróżne

CENA NIE OBEJMUJE:

- indywidualne wydatki, napiwki i TIP-y

- koszty wizy (300 zł)

- dolot do Algieru i powrót z Algieru (ok 1000 zł z Warszawy)

Poradnik uczestnika

Algieria została zdobyta. W listopadzie 2016 odbył się nasz pierwszy wyjazd do tego kraju. Przetestowaliśmy uzyskiwanie wiz, przekraczanie granicy, poruszanie się po drogach i bezdrożach. Wróciliśmy cali i szczęśliwi a wyprawa została zaliczona do jednych z najfajniejszych jakie zorganizowaliśmy po Saharze. W listopadzie 2016 odbyliśmy pierwszą, zapoznawczą podroż aż pod granicę Nigru a później przez kolejne lata co roku obserwowaliśmy wschód i zachód słońca na pustyni w Parku Narodowym Tassili. Teraz znów przyszedł czas na następną podróż. Zapraszamy na wyprawę. Kraj ten jest pilnowany, na pustyni jest dużo wojska więc jest bezpiecznie a my będziemy jeździć korzystając z wszelkich możliwych kwitów i pozwoleń oraz zgodnie z zasadami na jakich tam się podróżuje. Tym razem zapraszamy na wyjazd na pustynię w nieco innej formie czyli razem z tuareską obsługą tak, zeby uczestnicy nie musieli prowadzić swoich własnych samochodów oraz byli cały czas pod opieką przewodników. W końcu wyjazd odbywa się na środek Sahary.

1 dzień - przylot do Algieru i dalej przelot do Djanet. Pierwszy nocleg spędzimy już na pustyni w okolicach "płaczącej krowy" - najbardziej znanego rytu naskalnego w Tassili

2-5 dzień - przejazd w kierunku Tadrart i Tin Merzouga. Zaczynamy od kanionów Qued Indjareen oglądając malowidła naskalne. Po dojeździe do Tin Merzouga zwiedzamy Moul-Ennaga, ladbirynt kanionów zbudowanych z piaskowca i po kilku dniach wracamy do  Djanet.

6-8 dzień - Wyjeżdżamy z Djanet i jedziemy w kierunku wąwozów Taghine w kierunku gór Guelta de Timgharasse. następnie wracamy do Tikobaouine oglądając bardzo stare stanowiska archeologiczne z neolitycznymi grobami pierwszych mieszkańców pustyni. Przejeżdżamy przez wąwóz Qued All-Essendillene i nocujemy na wydmach Ergu Adamer.

9 - 11 dzień - wjeżdżamy na Erg Admen i spędzamy dwa pełne dni na przepieknych wydmach dochodzących do 200 m wysokości

11 - 13 dzień - wąwóz Taddauine i Ihrir. Dzis poruszamy się na północ w kierunku Illizi ale nie jedziemy asfaltem tylko pustynia. Dojezdżamy do niesamowitej oazy Ihrir gdzie spędzamy noc

12-13 dzień - powrót do Djanet, festiwal pieśni tańców touareskich

14 dzień - zwiedzanie Algieru, wylot do Polski

Terytorium współczesnej Algierii w starożytności zamieszkiwały ludy berberyjskie. Od XII wieku p.n.e. na wybrzeżach kraju powstawały fenickie osady handlowe, które od IX wieku p.n.e. należały do Kartaginy. W III wieku p.n.e. w głębi kraju utworzone zostało państwo Numidii, dołączone w I wieku p.n.e. do Imperium Rzymskiego. W okresie rządów rzymskich kraj stał się jednym ze spichlerzy imperium, dzięki czemu nastąpił szybki rozwój kulturalny i gospodarczy ziem. W V wieku n.e. wybrzeże Algierii zajęli Wandalowie, w 533 Bizancjum, z kolei w drugiej połowie VII wieku Arabowie. Arabowie przeprowadzili w kraju proces islamizacji i arabizacji miejscowych ludów berberyjskich. W ciągu średniowiecza tereny często zmieniały władców. Wybrzeża były opanowane przez piratów berberyjskich. U schyłku XV wieku licznie osiedlili się tu muzułmańscy uchodźcy z Hiszpanii, zasilili oni osady pirackie. Częste eskapady piratów na tereny Hiszpanii i hiszpańskie okręty, doprowadziły do zajęcia przez Hiszpanów portu w Oranie w 1509 (kontrolowała go do 1708), a w 1510 Algieru. Zagrożeni ekspansją hiszpańską piraci zwrócili się o pomoc do Imperium Osmańskiego i w 1519 przyjęli zwierzchnictwo tureckie. Obecna Algieria została włączona w skład Imperium Osmańskiego pod arabską nazwą Al-Dżazair. Od początku XVIII wieku władzę przejmowali lokalni władcy.

W 1830 Algier został zdobyty przez Francję. W kolejnych latach Francuzi prowadzili systematyczny podbój kraju, spotykając się z oporem algierskich plemion. Wnętrze Algierii siły francuskie opanowały po 1847 wraz z rozbiciem wojsk emira Abd al-Kadira. Rząd francuski przyznał Algierii status osadniczego terytorium zamorskiego Francji i od lat 40. XIX wieku prowadził akcję osadniczą. Przeciwko francuskiej kolonizacji kraju występowała miejscowa ludność, która kilkukrotnie (między innymi w latach 1857, 1864-66, 1870-71) organizowała antyfrancuskie powstania. W 1881 Francuzi nadali Algierii kodeks tubylczy. Kodeks zakazał lokalnej ludności przynależności do partii politycznych i związków zawodowych. Część represyjnych praw zniesiono po I wojnie światowej. W okresie 20-lecia międzywojennego powstały pierwsze lokalne partie nawołujące do obrony interesu narodowego.

Podczas II wojny światowej Algieria stała się terenem walk aliantów z siłami rządu Vichy. Po zakończeniu wojny nasiliły się tendencje antykolonialne. W 1946 powstał Ruch na rzecz Triumfu Wolności Demokratycznych (MTLD), który 1947 wyłonił konspiracyjną Organizację Specjalną. Na bazie Organizacji Specjalnej powstał Komitet Rewolucyjny Jedności i Akcji. W 1954 Komitet Rewolucyjny Jedności i Akcji (CRUA) zorganizował antyfrancuskie powstanie i przekształcił się we Front Wyzwolenia Narodowego. Powstanie objęło cały kraj. Francuzi w trakcie powstania wprowadzili w kolonii system rządów terroru i odpowiedzialności zbiorowej wobec cywilów. Powszechne stały się tortury, ekspedycje karne i pacyfikacje. W 1958 w Kairze utworzono Tymczasowy Rząd Republiki Algierskiej. W 1962 przedstawiciele Frontu Wyzwolenia Narodowego i rządu Francji podpisali układ w Évian-les-Bains, na mocy którego proklamowano niepodległość republiki.

U progu niepodległości kraju nasiliły się zamachy terrorystyczne podejmowane przez Organizację Tajnej Armii, skupiającą pozostałych w kraju francuskich osadników. Terroryzm i jego reakcja ze strony władz spowodowały masowy exodus ludności francuskiej z kraju, do połowy 1962 Algierię opuściło 80% osadników[3]. W 1963 przyjęto pierwszą konstytucję algierską. Premierem i pierwszym prezydentem republiki został Ahmad Ben Bella. W październiku 1963 suwerenność Algierii zakwestionowało Maroko, w trakcie tak zwanej wojny piaskowej, w której siły algierskie pokonały wojska marokańskie[6]. W 1964 w Algierskiej Karcie Narodowej nakreślono socjalistyczny program rozwoju państwa, w którym monopartyjne rządy objął Front Wyzwolenia Narodowego. W 1965 miał miejsce zamach stanu z Huari Bumedienem na czele. Bumedien w trakcie rządów przeprowadził reformę rolną i nacjonalizację części sektorów przemysłu.

W 1979, po śmierci Bumediena, urząd prezydenta objął Szadli Bendżedid. Uchwalona w 1989 nowa, demokratyczna konstytucja, spowodowała chaos polityczny. Duże poparcie społeczne uzyskał islamistyczny Islamski Front Ocalenia, który w 1990 wygrał wybory komunalne i regionalne. Po wygranej pierwszej turze wyborów parlamentarnych w 1991 doszło do reakcji wojska i zwolenników państwa laickiego: Islamski Front Ocalenia został zdelegalizowany, a wybory unieważnione. W latach 90. XX wieku w kraju trwała wojna domowa. W styczniu 2000 rozwiązała się Islamska Armia Ocalenia, zbrojne skrzydło Islamskiego Frontu Ocalenia (FIS), a wielu jej bojowników poddało się w zamian za amnestię[3]. W XXI wieku Algieria znalazła się w czołówce najlepiej rozwiniętych państw kontynentu[7]. Na przełomie 2010 i 2011 w kraju wybuchły ogólnokrajowe protesty[3]. W kwietniu 2019 do dymisji podał się wieloletni prezydent Abd al-Aziz Buteflika, na co miały wpływ trwające masowe protesty spowodowane przez rosnące koszty życia i bezrobocie.

Algieria jest bezpiecznym krajem otwierającym się po Covidzie na turystykę i w tej chwili w zasadzie jedynym, w którym można bezpiecznie zwiedzać głęboką Saharę

Wycieczka zaplanowana jest na Saharze więc wymagamy od uczestników tolerancji na minimum niewygód. Będziemy spać w namiotach na pustyni, żywić się posiłkami przyrządzanymi przez Touaregów, poznawać życie berberyjskich plamion. W miastach zatrzymywać się będziemy w hotelach wyższej klasy (lokalnej)

Polecane

Kurdystan - 04.2022

Start wyprawy: 2022/04/06 - Koniec wyprawy: 2022/04/13

Otwieramy nowy kierunek wypraw - północny Irak. Jest to w tej chwili miejsce bezpieczne i otwierające się na turystykę a Kurdystan ma co pokazać :)

Patagonia i Ziemia Ognista - grudzień 2022

Start wyprawy: 2022/12/03 - Koniec wyprawy: 2022/12/17

Amerykę Południową możemy zwiedzać na wiele sposobów a ze względu na rozległość terenu każdy wyprawę należy podzielić na części/etapy. Na grudzień 2022 proponujemy Państwu wyprawę do południowej części kontynentu tak …