Algieria 4x4 - wiosna 2024 - własnym autem

Początek: 2024/03/23 - Koniec: 2024/04/20

wyprawa - co to?

Rezerwuj termin

Poleć znajomemu

Cena

Cena: 3700 EUR/samochód/2 os. Każda dodatkowa osoba - 480 EUR
CENA OBEJMUJE:

- prom Genua - Tunis - Genua, własna kabina dla załogi z sanitariatem

- zezwolenia, zaproszenia, "fische", wszystkie papiery w Algierii

- nocleg w hotelu w Djanet

- przewodnik, grajek

- pokaz tańców touareskich i pieczenie barana na pustyni

- codzienna touareska zielona herbatka

- prowadzenie imprezy przez polskiego przewodnika (Michał Synowiec)

CENA NIE OBEJMUJE:

wszelkie pozostałe koszty (ok 200 - 250 EUR w Algierii i ok 200 EUR w Tunezji) czyli:

- paliwo,

- wyżywienie

- pozostałe noclegi na płatnych campach, pod dachem i w Tunezji

- wizy (760 zł + pośrednictwo wizowe)

- nieprzewidziane atrakcje

Poradnik uczestnika

Do Algierii jedzie się aby poczuć prawdziwa Saharę, daleko w głębi pustyni. Jest to prawdziwa wyprawa na której zmierzymy się z wydmami, kamienistą hamadą, odległościami, słońcem, pustynnym wiatrem. na której spotkamy Touaregów i Berberów.

Trasa i rejon w jakim będziemy się poruszać jest położony u styku trzech granic: Libii, Algierii i Nigru oraz w rejonie parku Narodowego Tassili. Są to tereny plemienne (touareskie) a my będziemy goścmi lokalnych klanów więc dla każdego, komu nieobca jest wiedza o zwyczajach, honorze i prawach, jakimi rządzi się pustynia (nawet współcześnie), wiadome jest, że będziemy w 100% bezpieczni. Poza tym kraj ten jest pilnowany przez wojsko i żandarmerię, obecne dla ochrony pól naftowych a my będziemy jeździć korzystając także z wszelkich możliwych oficjalnych kwitów i pozwoleń oraz zgodnie z zasadami na jakich tam się podróżuje. Tam nic niepokojacego na pustyni się nie dzieje

Wyprawa będzie niesamowitym sprawdzianem i przygodą dla każdego uczestnika, w żadnym wypadku nie jest extremalna a przy odrobinie uwagi oraz ostrożnej jeździe nie spowoduje żadnych uszkodzeń samochodów. I skoro Touaregowie jeżdżą po pustyni seryjnymi autami, także zapraszamy do uczestnistwa właścicieli seryjnych aut

23.03 - spotkanie w Genui, wjazd na prom, noc na promie

24.03 - przybycie do Tunisu po południu, odprawa, formalności, dojazd do Hammametu na campng, noc na campie.

25.03 - przejazd przez Tunezję do przejścia granicznego w Taleb Larbi, przekroczenie granicy, nocleg na terenie oberży w Taleb Larbi

26.03 - przejazd przez Algierię. Nocleg w okolicy Tuggurt

27.03 - przejazd przez Algierię. Nocleg w okolicy In Amenas

28.03 - Przejazd przez Algierię - Dojazd do Djanet, nocleg w Djanet

29.03 - Djanet, zakupy, tankowanie i wyruszamy na pustynię. Nocleg za Djanet

30.03 - Dziś poruszamy się po Parku Tadrart i jedziemy w kierunku styku trzech granic - Libii, Nigru i Algierii

31.03 - Dziś eksplorujemy pustynię w Tin Merzouga

01.04 - Dziś eksplorujemy pustynię w Moul Nagga

02.04 - Dziś eksplorujemy pustynię w okolicach Guelta de Timgharasse

03.04 - Dziś eksplorujemy pustynię w wąwozach Taghine

04.04 - Dziś eksplorujemy pustynię w Tikkabouine

05.04 - Dziś eksplorujemy pustynię na Ergu Admer

06.04 - Dziś przejeżdżamy przez wąwóz Qued All-Essendillene i nocujemy znów na wydmach Ergu Admer.

07.04 - Dziś wracamy do Djanet. Po południu zwiedzanie miasta a wieczorem pieczenie w piasku barana z pokazem muzyki touareskiej

08.04 - Jedziemy na północ. Nocleg w okolicy In Amenas

09.04 - Jedziemy na północ. Nocleg w okolicy Tuggurt

10.04 - dziś jest nasz ostatni dzień w Algierii. Dojeżdżamy do granicy, przekraczamy ją i w zależności od czasu dojeżdżamy do Douz

11.04 - Douz - Tunis. Dziś jedziemy na północ do Tunisu. Nocleg w hotelu

12.04 - Wjazd na prom, wypłynięcie do Genui

13.04 - Przypłynięcie do Genui, koniec wyprawy

Terytorium współczesnej Algierii w starożytności zamieszkiwały ludy berberyjskie. Od XII wieku p.n.e. na wybrzeżach kraju powstawały fenickie osady handlowe, które od IX wieku p.n.e. należały do Kartaginy. W III wieku p.n.e. w głębi kraju utworzone zostało państwo Numidii, dołączone w I wieku p.n.e. do Imperium Rzymskiego. W okresie rządów rzymskich kraj stał się jednym ze spichlerzy imperium, dzięki czemu nastąpił szybki rozwój kulturalny i gospodarczy ziem. W V wieku n.e. wybrzeże Algierii zajęli Wandalowie, w 533 Bizancjum, z kolei w drugiej połowie VII wieku Arabowie. Arabowie przeprowadzili w kraju proces islamizacji i arabizacji miejscowych ludów berberyjskich. W ciągu średniowiecza tereny często zmieniały władców. Wybrzeża były opanowane przez piratów berberyjskich. U schyłku XV wieku licznie osiedlili się tu muzułmańscy uchodźcy z Hiszpanii, zasilili oni osady pirackie. Częste eskapady piratów na tereny Hiszpanii i hiszpańskie okręty, doprowadziły do zajęcia przez Hiszpanów portu w Oranie w 1509 (kontrolowała go do 1708), a w 1510 Algieru. Zagrożeni ekspansją hiszpańską piraci zwrócili się o pomoc do Imperium Osmańskiego i w 1519 przyjęli zwierzchnictwo tureckie. Obecna Algieria została włączona w skład Imperium Osmańskiego pod arabską nazwą Al-Dżazair. Od początku XVIII wieku władzę przejmowali lokalni władcy.

W 1830 Algier został zdobyty przez Francję. W kolejnych latach Francuzi prowadzili systematyczny podbój kraju, spotykając się z oporem algierskich plemion. Wnętrze Algierii siły francuskie opanowały po 1847 wraz z rozbiciem wojsk emira Abd al-Kadira. Rząd francuski przyznał Algierii status osadniczego terytorium zamorskiego Francji i od lat 40. XIX wieku prowadził akcję osadniczą. Przeciwko francuskiej kolonizacji kraju występowała miejscowa ludność, która kilkukrotnie (między innymi w latach 1857, 1864-66, 1870-71) organizowała antyfrancuskie powstania. W 1881 Francuzi nadali Algierii kodeks tubylczy. Kodeks zakazał lokalnej ludności przynależności do partii politycznych i związków zawodowych. Część represyjnych praw zniesiono po I wojnie światowej. W okresie 20-lecia międzywojennego powstały pierwsze lokalne partie nawołujące do obrony interesu narodowego.

Podczas II wojny światowej Algieria stała się terenem walk aliantów z siłami rządu Vichy. Po zakończeniu wojny nasiliły się tendencje antykolonialne. W 1946 powstał Ruch na rzecz Triumfu Wolności Demokratycznych (MTLD), który 1947 wyłonił konspiracyjną Organizację Specjalną. Na bazie Organizacji Specjalnej powstał Komitet Rewolucyjny Jedności i Akcji. W 1954 Komitet Rewolucyjny Jedności i Akcji (CRUA) zorganizował antyfrancuskie powstanie i przekształcił się we Front Wyzwolenia Narodowego. Powstanie objęło cały kraj. Francuzi w trakcie powstania wprowadzili w kolonii system rządów terroru i odpowiedzialności zbiorowej wobec cywilów. Powszechne stały się tortury, ekspedycje karne i pacyfikacje. W 1958 w Kairze utworzono Tymczasowy Rząd Republiki Algierskiej. W 1962 przedstawiciele Frontu Wyzwolenia Narodowego i rządu Francji podpisali układ w Évian-les-Bains, na mocy którego proklamowano niepodległość republiki.

U progu niepodległości kraju nasiliły się zamachy terrorystyczne podejmowane przez Organizację Tajnej Armii, skupiającą pozostałych w kraju francuskich osadników. Terroryzm i jego reakcja ze strony władz spowodowały masowy exodus ludności francuskiej z kraju, do połowy 1962 Algierię opuściło 80% osadników[3]. W 1963 przyjęto pierwszą konstytucję algierską. Premierem i pierwszym prezydentem republiki został Ahmad Ben Bella. W październiku 1963 suwerenność Algierii zakwestionowało Maroko, w trakcie tak zwanej wojny piaskowej, w której siły algierskie pokonały wojska marokańskie[6]. W 1964 w Algierskiej Karcie Narodowej nakreślono socjalistyczny program rozwoju państwa, w którym monopartyjne rządy objął Front Wyzwolenia Narodowego. W 1965 miał miejsce zamach stanu z Huari Bumedienem na czele. Bumedien w trakcie rządów przeprowadził reformę rolną i nacjonalizację części sektorów przemysłu.

W 1979, po śmierci Bumediena, urząd prezydenta objął Szadli Bendżedid. Uchwalona w 1989 nowa, demokratyczna konstytucja, spowodowała chaos polityczny. Duże poparcie społeczne uzyskał islamistyczny Islamski Front Ocalenia, który w 1990 wygrał wybory komunalne i regionalne. Po wygranej pierwszej turze wyborów parlamentarnych w 1991 doszło do reakcji wojska i zwolenników państwa laickiego: Islamski Front Ocalenia został zdelegalizowany, a wybory unieważnione. W latach 90. XX wieku w kraju trwała wojna domowa. W styczniu 2000 rozwiązała się Islamska Armia Ocalenia, zbrojne skrzydło Islamskiego Frontu Ocalenia (FIS), a wielu jej bojowników poddało się w zamian za amnestię[3]. W XXI wieku Algieria znalazła się w czołówce najlepiej rozwiniętych państw kontynentu[7]. Na przełomie 2010 i 2011 w kraju wybuchły ogólnokrajowe protesty[3]. W kwietniu 2019 do dymisji podał się wieloletni prezydent Abd al-Aziz Buteflika, na co miały wpływ trwające masowe protesty spowodowane przez rosnące koszty życia i bezrobocie.

Algieria jest bezpiecznym krajem otwierającym się po Covidzie na turystykę i w tej chwili w zasadzie jedynym, w którym można bezpiecznie zwiedzać głęboką Saharę

  • Posiadanie samochodu z napędem 4x4 i reduktorem, ekwipunku biwakowego i ciepłej odzieży.
  • Posiadanie wyposażenia terenowego w postaci lin, łopat i ew. najazdów.
  • Akceptacja dla noclegów w warunkach polowych, w oazach i na środku pustyni.

Film Krzysztofa Bika z jednej z naszych wypraw do Algierii

- Park Narodowy Tassili

- Park Narodowy Tadrart

- Tin Merzouga

- oaza Ihrir

- erg Admer

- Tikkabouine

- noclegi pod rozgwieźdżonym niebem

- herbatki z Touaregami na pustyni

- granie i śpiewanie przy ognisku piosenek touareskich

- stare miasto w Djanet

- pokaz tańców i biesiada touareska

- malowidła i glify naskalne

- jeziorka i oazy na pustyni

- spotkania z nomadami

Film Krzysztofa Bika z jednej z naszych wypraw do Algierii

Polecane

Algieria 4x4 - jesień 2024 - własnym autem

Start wyprawy: 2024/11/16 - Koniec wyprawy: 2024/12/14

Algieria. Prawdziwa głęboka Sahara. W listopadzie 2016 odbyliśmy pierwszą, zapoznawczą podroż aż pod granicę Nigru, nastepnie w marcu i listopadzie 2017, 2018, 2019 i 2020 oraz w 2022 kolejne, już regularne wyprawy. …

Libia 4x4 - jesień 2024 - własnym autem

Start wyprawy: 2024/10/26 - Koniec wyprawy: 2024/11/16

Libia. Prawdziwa głęboką Sahara. W listopadzie 2008 odbyliśmy pierwszą, zapoznawczą podroż aż pod Mouzq, nastepnie w kolejnych latach, aż do Arabskiej Wiosny jeździliśmy tam co roku na regularne wyprawy. W maju tego …